หรูเพื่อบีบให้โอนมรดก โดยไม่รู้ว่าเงิน 500 ล้านและจุดจบของชู้รัก 10 ปี… กำลังรอเชือดเขาอยู่!
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อในห้องพักฟื้นระดับ VIP ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง ไม่อาจกลบกลิ่นคาวความโลภที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันได้เลย
ฉันชื่อ “ดาริกา” ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลอสังหาริมทรัพย์เก่าแก่ ฉันเพิ่งฟื้นจากการผ่าตัดเนื้องอก แต่แทนที่ฉันจะได้รับการดูแลเอาใจใส่จาก “กฤต” ผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามี สิ่งที่ฉันได้รับกลับเป็นใบหน้าถมึงทึงและคำด่าทอที่หยาบคายที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะพ่นออกมาได้
“ฉันบอกให้เซ็นไงดาริกา! แกจะลีลาไปถึงไหนฮะ! แกลุกไม่ขึ้น ป่วยกระเสาะกระแสะแบบนี้ จะเก็บที่ดินผืนนั้นไว้ทำซากอะไร โอนให้ฉันเป็นคนจัดการซะ มันก็จบเรื่อง!” กฤตตวาดลั่นห้องพักผู้ป่วย นัยน์ตาของเขาแดงก่ำราวกับสัตว์ป่าที่กำลังหิวโซ
ฉันนอนพิงหมอน นิ่งเงียบ มองผู้ชายที่ฉันเคยรักหมดหัวใจ ผู้ชายที่สร้างภาพเป็นสามีแสนดีมาตลอดสิบปี แต่พอพ่อของฉันจากไปและฉันล้มป่วย สันดานดิบของเขาก็เผยออกมาจนหมดสิ้น เขาเอาเอกสารโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินทำเลทองมูลค่ามหาศาล ซึ่งเป็นมรดกชิ้นสุดท้ายของพ่อ มายัดใส่มือฉัน บีบบังคับให้ฉันเซ็นยกให้เขาทุกวัน
“ฉันยังไม่ตาย… ทำไมฉันต้องรีบโอนมรดกของพ่อให้คุณด้วย” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัวอย่างที่เขาคาดหวัง
“นังผู้หญิงเห็นแก่ตัว! แกคิดว่าแกวิเศษนักหรือไงฮะ!” กฤตบันดาลโทสะสุดขีด เขาหันไปคว้า กระเป๋า Hermès Birkin หนังจระเข้สีหิมาลายัน ใบโปรดของฉันที่วางอยู่บนโซฟา ขึ้นมาฟาดและบោកกระแทกลงกับพื้นกระเบื้องของโรงพยาบาลอย่างแรง!
ปัง!
กระเป๋าราคาหลายล้านกระเด็นไปกองอยู่แทบเท้าของเขา ของใช้ส่วนตัวของฉันกระจัดกระจาย
“ถ้าวันนี้แกไม่เซ็น ก็เน่าตายอยู่ในห้องนี้แหละ! ฉันจะไม่ให้พยาบาลหรือใครหน้าไหนเข้ามาดูแลแกทั้งนั้น!” เขากระทืบเท้าลงบนกระเป๋าของฉันอย่างป่าเถื่อน เพื่อหวังจะทำลายขวัญและกำลังใจของฉันให้แหลกสลาย
แต่กฤตไม่มีทางรู้เลยว่า… ผู้หญิงที่เขากำลังดูถูกและข่มขู่อยู่นี้ ไม่ใช่ดาริกาคนโง่ที่ยอมหลับหูหลับตาเชื่อใจเขาอีกต่อไปแล้ว
ฉันปรายตามองกระเป๋าแอร์เมสที่เปื้อนฝุ่นรองเท้าของเขา รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก… เขาไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหวแห่งความพินาศ
เมื่อสามวันก่อนที่จะเข้าผ่าตัด นักสืบเอกชนที่ฉันจ้างไว้ได้ส่งแฟ้มเอกสารหนาเตอะมาให้ฉัน มันคือความลับที่กฤตซุกซ่อนไว้อย่างแนบเนียนตลอด 10 ปีที่แต่งงานกันมา…
เขาแอบมีผู้หญิงอีกคนชื่อ “นลินี” และที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือ พวกเขามีลูกชายด้วยกันวัย 8 ขวบ! กฤตใช้เงินของฉัน เงินจากบริษัทของพ่อฉัน ไปปรนเปรอเมียน้อย ซื้อบ้านหรู ซื้อรถแพงๆ ให้พวกมันอยู่อย่างสุขสบาย ในขณะที่หลอกฉันว่าเขาต้องทำงานหนักเพื่อสร้างครอบครัวของเรา
และที่เขารีบเร่งอยากได้ที่ดินผืนนี้ ก็เพราะเขาไปติดหนี้พนันกาสิโนที่มาเก๊า และสัญญากับนลินีว่าจะเอาที่ดินผืนนี้ไปขายเพื่อพาชู้รักหนีไปเสวยสุขที่ต่างประเทศ!
ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด…
ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของฉัน ที่กระเด็นหลุดออกมาจากกระเป๋าแอร์เมสและตกอยู่บนพื้นตรงหน้ากฤต หน้าจอสมาร์ทโฟนสว่างวาบขึ้น เผยให้เห็นข้อความแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันธนาคารระดับ VVIP
กฤตก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ตามสัญชาตญาณ ก่อนที่ดวงตาของเขาจะเบิกกว้างจนแทบถลนออกมานอกเบ้า ขากรรไกรของเขาค้างเติ่ง ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาป!
ข้อความบนหน้าจอปรากฏชัดเจน:
“ยอดเงิน 500,000,000.00 บาท ได้รับการโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของท่านเรียบร้อยแล้ว จากบริษัท เรียลเอสเตท แกรนด์ แคปปิตอล (ค่าตอบแทนการขายที่ดิน)”
“ห-ห้าร้อยล้าน… ข-ขายที่ดิน…?” กฤตละล่ำละลัก เสียงของเขาแหบพร่า มือที่เคยก้าวร้าวเริ่มสั่นเทา เขาเงยหน้าขึ้นมองฉันด้วยความตื่นตระหนก “ด-ดาริกา… นี่มันเรื่องอะไรกัน! แกขายที่ดินผืนนั้นไปแล้วเหรอ! แกทำแบบนี้ได้ยังไง!”
ฉันค่อยๆ เลิกผ้าห่มออก ขยับตัวลงจากเตียงผู้ป่วยอย่างเชื่องช้าแต่สง่างาม ฉันเดินตรงไปหากฤตที่กำลังขาสั่น ก้มลงหยิบโทรศัพท์มือถือและกระเป๋าแอร์เมสของตัวเองขึ้นมาปัดฝุ่นเบาๆ
“ใช่ค่ะ กฤต… ฉันแอบเซ็นสัญญาขายที่ดินผืนนั้นให้นายทุนต่างชาติไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว และเงินสดห้าร้อยล้านก็เพิ่งโอนเข้าบัญชีส่วนตัวของฉัน ที่คุณ… ไม่มีวันแตะต้องได้แม้แต่สตางค์แดงเดียว” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเฉียบขาด
“แกมันนังงูพิษ! แกหลอกฉัน! เอาเงินนั่นมาแบ่งให้ฉันครึ่งนึงเดี๋ยวนี้ มันคือสินสมรส!” กฤตแผดเสียง พยายามจะพุ่งเข้ามาแย่งโทรศัพท์ในมือฉัน
แต่ฉันก้าวถอยหลัง และชูซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่ใต้หมอนขึ้นมาตบลงบนหน้าอกของเขาอย่างแรง!
“สินสมรสเหรอ? หึ…” ฉันแค่นหัวเราะ “งั้นคุณก็ลองเปิดซองนี้ดูก่อนสิคะ ว่าคุณยังมีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากฉันอีกไหม”
กฤตรีบฉีกซองเอกสารออก มือของเขาสั่นระริกเมื่อเห็นภาพถ่ายหลายสิบใบ… ภาพของเขากำลังโอบกอดนลินี ภาพเขากำลังอุ้มเด็กผู้ชายวัย 8 ขวบ ภาพสำเนาการโอนเงินจากบัญชีบริษัทของฉันเข้าบัญชีเมียน้อยตลอดสิบปีที่ผ่านมา และที่อยู่บนสุดคือ… หมายศาลฟ้องหย่าและฟ้องชู้ พร้อมเรียกค่าเสียหายร้อยล้านบาท!
“ด-ดาริกา… ค-คุณรู้…” กฤตหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ เข่าของเขาอ่อนยวบจนทรุดลงไปกองกับพื้นห้องกระเบื้อง ความหยิ่งผยองและเกรี้ยวกราดเมื่อห้านาทีก่อน อันตรธานหายไปจนหมดสิ้น
“รู้สิคะ รู้ทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งว่าคุณติดหนี้บ่อนที่มาเก๊าจนโดนขู่ฆ่า ถึงได้ร้อนรนอยากได้ที่ดินมรดกของฉันไปล้างหนี้และหอบนังนลินีหนีไง!” ฉันก้มลงมองผู้ชายจอมปลอมตรงหน้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช “ตลอดสิบปีที่ผ่านมา ฉันคิดว่าตัวเองมีสามีที่แสนดี แต่แท้จริงแล้วฉันกำลังเลี้ยงปลิงดูดเลือดที่เนรคุณที่สุดอยู่”
“ดาริกา… ผมอธิบายได้นะ ผมรักคุณจริงๆ นลินีมันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบ! ดาริกา… ช่วยผมด้วยนะ ถ้าผมไม่มีเงินไปใช้หนี้ พวกมันฆ่าผมแน่ๆ!” กฤตเปลี่ยนท่าทีเป็นคลานเข่าเข้ามากอดขาฉัน ร้องไห้ฟูมฟายราวกับหมาจนตรอก
ฉันใช้เท้าเขี่ยมือสกปรกของเขาออกอย่างรังเกียจ
“อารมณ์ชั่ววูบที่นานถึง 10 ปี และมีลูกด้วยกันเนี่ยนะ? เก็บคำแก้ตัวโง่ๆ ของคุณไปบอกในศาลเถอะค่ะ กฤต” ฉันพูดเสียงเรียบ “อ้อ… แล้วฉันลืมบอกคุณไปอย่างหนึ่ง เมื่อเช้านี้ ทนายของฉันได้ส่งหลักฐานการยักยอกเงินบริษัททั้งหมดไปให้ตำรวจแล้ว และฉันก็กรุณาส่งรูปถ่ายครอบครัวแสนสุขของคุณ ไปให้พวกแก๊งทวงหนี้ที่มาเก๊าดูด้วย พวกเขาน่าจะรู้แล้วล่ะ ว่าเมียน้อยกับลูกชายของคุณซ่อนตัวอยู่ที่ไหน”
“ม-ไม่นะ! นังปีศาจ! แกทำแบบนี้ได้ยังไง!” กฤตกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อรู้ว่าชะตากรรมของตัวเองและครอบครัวลับๆ กำลังจะพบกับจุดจบที่เลวร้ายที่สุด
ฉันไม่ตอบรับคำด่าทอนั้น ฉันเพียงแค่กดปุ่มเรียกพยาบาลฉุกเฉินที่หัวเตียง ไม่ถึงนาที เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงพยาบาลก็กรูเข้ามาในห้อง
“ช่วยลากผู้ชายคนนี้ออกไปจากห้องฉันทีค่ะ เขาเป็นแค่ ‘อดีตสามี’ ที่กำลังคลุ้มคลั่ง และห้ามไม่ให้เขาเข้ามาเหยียบในชั้น VIP นี้อีกเด็ดขาด” ฉันออกคำสั่งด้วยมาดของนางพญา
เจ้าหน้าที่ รปภ. หิ้วปีกกฤตที่กำลังดิ้นรนและร้องโหยหวนออกไปจากห้องพักฟื้น เสียงของเขาค่อยๆ ห่างออกไปจนเงียบสนิท
ฉันเดินกลับมานั่งที่เตียง หยิบกระเป๋าแอร์เมสใบสวยขึ้นมาลูบไล้เบาๆ รอยเปื้อนฝุ่นจากรองเท้าของกฤตถูกเช็ดออกไปอย่างง่ายดาย เหมือนกับชีวิตของฉันนับจากนี้… ที่ได้กวาดเศษขยะโสโครกออกไปจนหมดสิ้น
เงินห้าร้อยล้านในบัญชีเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาหลอกลวงฉันไป… บทลงโทษที่แท้จริงของคนเนรคุณ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น!
