ฉันกลายมาเป็นสาวใช้ในบ้านของผู้ชายที่ฉันเพิ่งมีความสัมพันธ์ด้วยเพียงชั่วข้ามคืน… และที่ตลกร้ายที่สุดคือ พรุ่งนี้คือวันแต่งงานของเขา
ความเหนื่อยล้าจากการขัดพื้นห้องโถงใหญ่ตั้งแต่เช้ามืด ทำให้ฉันเผลอฟุบหลับไปบนโซฟาในห้องพักคนงาน ร่างกายที่อ่อนล้าต้องการการพักผ่อน แต่แล้วความสงบก็ถูกทำลายลงเมื่อฉันรู้สึกถึงแรงแตะเบาๆ ที่หัวไหล่
“ตื่นได้แล้ว… หรือว่าคุณถนัดนอนบนเตียงนุ่มๆ มากกว่าโซฟาแคบๆ นี่ล่ะ ลลิน?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คุ้นหูทำให้ฉันสะดุ้งสุดตัว เมื่อลืมตาขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏตรงหน้าคือใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกสลักเสลามาอย่างสมบูรณ์แบบ ดวงตาคมกริบที่กำลังจ้องมองมา กลิ่นน้ำหอมบุรุษผสานกับกลิ่นมินต์เย็นๆ… เขาคือ ‘กวิน’ ผู้ชายที่ฉันบังเอิญเจอที่บาร์เมื่อสามสัปดาห์ก่อน ผู้ชายที่ฉันใช้เวลาทั้งคืนในอ้อมกอดของเขา เพื่อลบเลือนความเจ็บปวดจากการถูกคนรักเก่าหลอกลวง
และตอนนี้ เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้าฉัน ในชุดสูทสั่งตัดราคาแพง ในฐานะ ‘เจ้านาย’ ของบ้านหลังนี้… และว่าที่เจ้าบ่าวที่กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ในวันพรุ่งนี้
“ค-คุณกวิน…” ฉันเบิกตากว้าง พยายามผุดลุกขึ้นยืนแต่ขาทั้งสองข้างกลับสั่นเทา “คุณมาทำอะไรที่ห้องพักคนงานคะ”
“นี่บ้านผม ผมจะเดินไปตรงไหนก็ได้” กวินก้าวเข้ามาประชิดตัวจนแผ่นหลังของฉันชนกับผนังห้อง มือหนาของเขายกขึ้นมาเชยคางฉันให้สบตากับเขา “ที่น่าแปลกใจกว่าคือคุณต่างหาก ผู้หญิงที่ทิ้งเงินค่าตัวผมไว้บนเตียงสองพันบาทแล้วหนีหายไป… กลายมาเป็นสาวใช้ในบ้านผมได้ยังไง?”
ใบหน้าของฉันร้อนผ่าว ฉันเพิ่งได้รับการติดต่อจากศูนย์จัดหางานให้มารับงานแทนพนักงานที่ป่วยกะทันหัน โดยเสนอค่าจ้างสูงลิบลิ่วเพื่อเตรียมสถานที่สำหรับงานแต่งงานระดับชาติ ฉันต้องการเงินก้อนนี้เพื่อไปจ่ายค่าผ่าตัดของแม่ จึงตอบตกลงโดยไม่ได้ดูชื่อเจ้าของบ้านด้วยซ้ำ
“มันเป็นความบังเอิญค่ะ ฉันแค่มาทำงานแทนคนอื่น” ฉันพยายามเบือนหน้าหนี “พรุ่งนี้คุณจะแต่งงานแล้ว กรุณาถอยออกไปเถอะค่ะ ถ้า คุณนิตา ว่าที่เจ้าสาวของคุณมาเห็นเข้า มันจะไม่ดี”
นิตา… ไฮโซสาวผู้เพียบพร้อมที่เพิ่งเดินเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉันเมื่อชั่วโมงก่อน เธอจงใจสาดน้ำส้มใส่ยูนิฟอร์มของฉันเพียงเพราะฉันจัดดอกไม้ไม่ถูกใจเธอ
กวินแค่นหัวเราะในลำคอ เขยิบเข้ามาใกล้จนริมฝีปากของเขาแทบจะชิดกับใบหูของฉัน “หึงเหรอ?”
“เปล่าค่ะ ฉันรู้สถานะตัวเองดี เราสองคนก็แค่คนแปลกหน้าที่เผลอใจไปคืนเดียว” ฉันกัดริมฝีปากแน่น กดข่มความรู้สึกแปลกๆ ที่ก่อตัวขึ้นในใจ
“แต่ผมไม่เคยมองว่ามันเป็นแค่คืนเดียว” กวินกระซิบ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังจนฉันต้องช้อนตาขึ้นมอง “คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงยอมตกลงแต่งงานกับนิตา… เพราะตระกูลของเธอถือหุ้นส่วนสำคัญที่สามารถชี้เป็นชี้ตายบริษัทของพ่อผมได้ ผมไม่มีทางเลือก”
“แล้วคุณมาบอกฉันทำไมคะ? มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับสาวใช้ชั่วคราวอย่างฉัน”
“เกี่ยวสิ เพราะเมื่อคืนก่อน ผมเพิ่งจับได้ว่านิตาแอบโอนเงินลงทุนก้อนใหญ่ไปให้ชู้รักของเธอที่มาเก๊า เธอวางแผนจะฮุบสมบัติของผมทันทีที่จดทะเบียนสมรสพรุ่งนี้” กวินถอยหลังออกไปหนึ่งก้าว แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบ “และที่ผมลงมาที่นี่ เพราะผมต้องการให้คุณช่วย”
“ฉันเนี่ยนะคะ?”
“ใช่ ลลิน ผมรู้ว่าคุณฉลาดกว่าการเป็นแค่แม่บ้าน… ผมต้องการให้คุณแฝงตัวเข้าไปในห้องแต่งตัวของนิตาพรุ่งนี้เช้า หาแฟลชไดรฟ์สีแดงที่เธอซ่อนไว้ในกระเป๋าเครื่องสำอาง มันคือหลักฐานเส้นทางการเงินทั้งหมดที่ผมต้องการเพื่อยกเลิกงานแต่งนี้โดยที่ครอบครัวผมไม่พังพินาศ” กวินจ้องมองฉันด้วยแววตาเว้าวอน “ช่วยผมนะ… แล้วผมจะให้ทุกอย่างที่คุณต้องการ”
หัวใจของฉันเต้นระรัว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเจ้านายกับสาวใช้ แต่ฉันกำลังถูกดึงเข้าไปในเกมอำนาจที่อันตราย
เช้าวันแต่งงาน
คฤหาสน์ถูกประดับประดาไปด้วยดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ แขกเหรื่อระดับวีไอพีเริ่มทยอยกันมาร่วมงาน ฉันในชุดสาวใช้ ลอบเข้าไปในห้องพักรับรองของเจ้าสาวตามแผน นิตากำลังง่วนอยู่กับการคุยโทรศัพท์กับใครบางคนที่ระเบียง
“ใช่… ทันทีที่เซ็นใบทะเบียนสมรส ฉันจะบินไปหาคุณที่มาเก๊า ไอ้กวินมันโง่จะตาย มันไม่รู้เรื่องหรอก”
ฉันอาศัยจังหวะนั้น ค้นกระเป๋าเครื่องสำอางใบหรูบนโต๊ะเครื่องแป้ง มือสั่นเทาขณะควานหาแฟลชไดรฟ์สีแดง… เจอแล้ว! ฉันกำมันไว้แน่นและเตรียมจะหมุนตัวกลับ แต่แล้วประตูห้องน้ำก็เปิดออก พร้อมกับบอดี้การ์ดส่วนตัวของนิตาที่เดินออกมา
“แกเข้ามาทำอะไรในนี้!” บอดี้การ์ดตะคอก นิตาหันขวับกลับมามองหน้าฉัน ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความโกรธจัด
“นังขี้ข้า! แกแอบขโมยของฉันเหรอ จับตัวมันไว้!” นิตากรีดร้อง
แต่ก่อนที่บอดี้การ์ดจะถึงตัวฉัน ประตูห้องพักก็ถูกถีบเปิดออกอย่างแรง กวินก้าวเข้ามาพร้อมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบ เขามองข้ามหัวนิตาและเดินตรงเข้ามาดึงตัวฉันไปหลบซ่อนอยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของเขา
“ก-กวิน… นี่มันอะไรกันคะ ทำไมตำรวจถึง…” นิตาหน้าซีดเผือด
“แฟลชไดรฟ์นั่นอยู่ในมือผมแล้ว นิตา” กวินพูดเสียงเรียบ “หลักฐานการยักยอกทรัพย์สิน และแผนการฉ้อโกงของคุณ ถูกส่งให้ตำรวจหมดแล้ว งานแต่งงานวันนี้ถูกยกเลิก”
นิตาทรุดตัวลงกับพื้น ร้องไห้ฟูมฟายและพยายามจะแก้ตัว แต่ตำรวจก็เข้าควบคุมตัวเธอออกไปจากห้องทันที ความวุ่นวายภายนอกเริ่มก่อตัวขึ้นเมื่อมีการประกาศยกเลิกงานแต่งกะทันหัน แต่ภายในห้องนี้ กลับเหลือเพียงความเงียบสงบ
ฉันยืนกำมือแน่น แผ่นหลังของฉันชุ่มไปด้วยเหงื่อ “จบเรื่องแล้ว… ฉันขอตัวกลับไปทำหน้าที่ทำความสะอาดต่อนะคะเจ้านาย”
ฉันกำลังจะก้าวเดินออกไป แต่กวินกลับคว้าข้อมือของฉันไว้แน่น เขาดึงฉันเข้าไปกอดจนใบหน้าของฉันซบลงกับแผงอกกว้างที่กำลังเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วง
“ไม่ต้องไปทำความสะอาดอะไรทั้งนั้น” เขากระซิบที่ข้างหู “งานแต่งจอมปลอมจบลงแล้ว… แต่ผมเพิ่งรู้ตัวว่า ผมไม่อยากให้ผู้หญิงที่ผมอยู่ด้วยในคืนนั้น หายไปจากชีวิตผมอีกเป็นครั้งที่สอง”
ฉันช้อนตาขึ้นมองเขา “แต่ฉันเป็นแค่สาวใช้…”
“คุณเป็นคนที่ช่วยชีวิตผมและครอบครัวไว้ ลลิน” กวินยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มที่อบอุ่นที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น “และตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป… คุณคือผู้หญิงคนเดียวที่ผมอยากจะมอบตำแหน่งนายหญิงของบ้านหลังนี้ให้… ตลอดชีวิต”
สัมผัสอุ่นวาบที่ริมฝีปากซึ่งเขามอบให้ ท่ามกลางดอกไม้วิวาห์ที่ไม่ได้ถูกใช้สำหรับเจ้าสาวคนเดิม ทำให้ฉันรู้ว่า… พันธนาการที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ไม่ใช่แค่ความบังเอิญ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของความรักที่แท้จริง.
