ปลอมตัวเป็นแม่บ้านก้นครัว เพื่อกระชากหน้ากากผู้บริหารจอมปลอมให้สิ้นซาก!
I. แผนการลับของนางพญา
อาณาจักร “สิริพัฒน์ กรุ๊ป” บริษัทส่งออกอัญมณีระดับแนวหน้าของเอเชีย ถูกก่อตั้งขึ้นมาจากหยาดเหงื่อและสองมือของ “คุณหญิงดุจดาว” หญิงแกร่งวัย 60 ปี ผู้เป็นตำนานแห่งวงการธุรกิจ ทว่าในช่วงสองปีที่ผ่านมา หลังจากที่เธอเริ่มถอยห่างจากการบริหารงานรายวันเพื่อเตรียมตัวเกษียณ ผลกำไรของบริษัทกลับลดลงอย่างน่าใจหาย พร้อมกับข่าวลือหนาหูเรื่องพนักงานลาออกจำนวนมาก
แทนที่จะนั่งอ่านรายงานตัวเลขที่ถูกปรุงแต่งอยู่บนหอคอยงาช้าง คุณหญิงดุจดาวตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีมหาเศรษฐีคนไหนกล้าทำ
“จัดการทำประวัติปลอมให้ฉันที ทนายวิเชียร” คุณหญิงดุจดาวเอ่ยสั่งทนายความคู่ใจ ขณะถอดเครื่องเพชรราคาแพงระยับออกจากตัว “ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ประธานดุจดาวจะลางานไปพักผ่อนที่ยุโรปหนึ่งเดือน… แต่ ‘ป้าดาว’ แม่บ้านคนใหม่ จะเข้าไปเริ่มงานที่แผนกทำความสะอาด”
II. โลกใบใหม่ที่ไร้แสงไฟ
รุ่งเช้า คุณหญิงดุจดาวในคราบ ‘ป้าดาว’ ปรากฏตัวในชุดฟอร์มแม่บ้านสีฟ้าซีดจาง สวมแว่นตาหนาเตอะ และมีผ้าโพกหัวปิดบังใบหน้า เธอเข็นรถใส่อุปกรณ์ทำความสะอาดไปตามระเบียงทางเดินของบริษัทที่เธอสร้างมากับมือ
เพียงแค่วันแรก ป้าดาวก็ได้สัมผัสถึงความเน่าเฟะที่ซ่อนอยู่ใต้พรม
“ภูริช” รองประธานกรรมการบริหารหนุ่มผู้ทะเยอทะยาน และ “นริศรา” หัวหน้าฝ่ายบัญชีคู่ขาของเขา คือผู้กุมอำนาจที่แท้จริงในยามที่ประธานบริษัทไม่อยู่ พวกเขาปฏิบัติต่อพนักงานระดับล่างราวกับเป็นทาส
“ป้า! ถูพื้นประสาอะไรฮะ! กาแฟฉันหกเนี่ย ตาบอดหรือไง!” นริศราตวาดลั่นโถงทางเดิน จงใจสาดกาแฟที่เหลือค่อนแก้วลงบนพื้นกระเบื้องที่ป้าดาวเพิ่งถูเสร็จใหม่ๆ “ขอโทษค่ะคุณผู้หญิง ป้าจะรีบเช็ดเดี๋ยวนี้” ป้าดาวก้มหน้าเช็ดพื้นอย่างอดทน แววตาภายใต้กรอบแว่นหนาเตอะจดจำใบหน้าของหญิงสาวไว้ทุกกระเบียดนิ้ว
III. ความลับในถังขยะและบัญชีสีดำ
ตลอดสามสัปดาห์ ป้าดาวใช้ข้ออ้างในการเข้าไปทำความสะอาดห้องทำงานของภูริชและนริศราหลังเลิกเรียน เพื่อแอบรวบรวมหลักฐาน เอกสารที่ถูกฉีกทิ้งในถังขยะถูกปะติดปะต่อใหม่ เครื่องบันทึกเสียงขนาดจิ๋วถูกซ่อนไว้ใต้โต๊ะรับแขก
และแล้ว ความจริงอันน่าขยะแขยงก็ปรากฏ ภูริชและนริศราแอบตั้ง ‘บริษัทผี’ ขึ้นมาสวมรอยรับงานจากสิริพัฒน์ กรุ๊ป แล้วยักยอกเงินเข้ากระเป๋าตัวเองไปแล้วกว่าสองร้อยล้านบาท!
แต่สิ่งที่ทำให้คุณหญิงดุจดาวปวดใจที่สุด คือการได้เห็น “มินตรา” พนักงานบัญชีชั้นผู้น้อยที่ซื่อสัตย์ กำลังถูกภูริชข่มขู่
“ถ้าเธอไม่ยอมเซ็นรับรองตัวเลขในงบประมาณฉบับนี้ ฉันจะไล่เธอออก! แล้วส่งคนไปจัดการกับแม่ที่ป่วยติดเตียงของเธอซะ!” ภูริชบีบแขนมินตราจนแน่นในมุมอับของออฟฟิศ มินตราร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความหวาดกลัว
“ปล่อยเธอนะคะคุณภูริช!” ป้าดาวทนไม่ไหว ก้าวออกไปขวางและดึงตัวมินตรามาหลบด้านหลัง ภูริชมองแม่บ้านแก่ๆ ด้วยสายตารังเกียจ เขาคว้าแฟ้มเอกสารหนาเตอะฟาดใส่หน้าป้าดาวอย่างแรงจนแว่นตาหลุดกระเด็น แผลแตกที่หางคิ้วมีเลือดซึมออกมา
“แกเป็นแค่แม่บ้านเสือกอะไรด้วย! รปภ.! ลากอีนังแก่สับปลับนี่ออกไปโยนทิ้งหน้าบริษัทเดี๋ยวนี้! และเธอมินตรา เธอถูกไล่ออก!” ภูริชคำราม
ป้าดาวใช้หลังมือปาดเลือดที่หางคิ้ว เธอยืดตัวตรง แววตาที่เคยอมตุกเงียบเปลี่ยนเป็นคมกริบดุจพญาเหยี่ยว “จำคำพูดของคุณไว้นะคะ คุณภูริช… แล้วเจอกันที่ห้องประชุมใหญ่พรุ่งนี้เช้า”
IV. วันพิพากษาในชุดแม่บ้าน
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องประชุมใหญ่ชั้นบนสุดของสิริพัฒน์ กรุ๊ป บรรดาผู้ถือหุ้นและคณะกรรมการบริหารมารวมตัวกัน ภูริชกำลังยืนอยู่หน้าไมโครโฟน เตรียมประกาศแผนการปรับโครงสร้างบริษัทและแต่งตั้งตัวเองเป็นรักษาการประธาน
“ในยามที่คุณหญิงดุจดาวไม่อยู่ ผมขอรับหน้าที่นำพาสิริพัฒน์…” ปัง!!
ประตูห้องประชุมไม้บานใหญ่ถูกผลักออกอย่างแรง ทุกสายตาหันไปมองเป็นตาเดียว ผู้ที่ก้าวเข้ามาคือ ‘ป้าดาว’ ในชุดแม่บ้านสีฟ้าที่ยังมีรอยเปื้อนฝุ่น เธอเดินอาดๆ เข้ามากลางห้องประชุมอย่างสง่างาม ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน
“รปภ.! ปล่อยให้นังแม่บ้านบ้านี่หลุดเข้ามาได้ยังไง ลากมันออกไป!” ภูริชชี้หน้าตวาดเสียงหลง นริศรารีบวิ่งไปตามรปภ.
แต่ไม่มีรปภ. คนไหนกล้าขยับ เพราะเบื้องหลังของแม่บ้านคนนั้น คือ ‘ทนายวิเชียร’ ทนายความประจำตัวผู้กุมอำนาจกฎหมายสูงสุดของบริษัท พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบอีกครึ่งโหล!
ทนายวิเชียรก้าวเดินนำหน้ามาหยุดอยู่ข้างป้าดาว ก่อนจะโค้งคำนับอย่างนอบน้อมที่สุด “อรุณสวัสดิ์ครับ… ท่านประธาน”
V. หน้ากากที่ถูกกระชาก
เสียงฮือฮาดังกระหึ่มราวกับรังผึ้งแตก ภูริชและนริศราหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ขาทั้งสองข้างสั่นพั่บราวกับถูกผีหลอก
คุณหญิงดุจดาวค่อยๆ ปลดผ้าโพกหัวออก เช็ดคราบเขม่าควันที่แต่งแต้มใบหน้าทิ้ง เผยให้เห็นใบหน้าที่ทรงอำนาจและคุ้นเคยของประธานกรรมการบริหารตัวจริง!
“ค-คุณหญิง! น-นี่มันเรื่องอะไรกันครับ…” ภูริชละล่ำละลัก เสียงสั่นจนแทบฟังไม่รู้เรื่อง
“เรื่องที่แกกำลังจะถูกส่งเข้าคุกยังไงล่ะ ภูริช!” คุณหญิงดุจดาวตวาดเสียงดังกังวานก้องห้องประชุม เธอหยิบแฟลชไดรฟ์สีดำโยนลงบนโต๊ะกระจก
“หลักฐานการยักยอกเงินสองร้อยล้าน การตั้งบริษัทเถื่อน และคลิปเสียงที่แกข่มขู่มินตรา พนักงานบัญชีที่ซื่อสัตย์ของฉัน… ทุกอย่างอยู่ในนี้หมดแล้ว! แกคิดว่าฉันแก่แล้วจะหูหนวกตาบอด ปล่อยให้ปลิงอย่างพวกแกมาสูบเลือดสูบเนื้อบริษัทของฉันอย่างนั้นเหรอ!”
นริศราเข่าอ่อน ทรุดลงไปกองกับพื้น ร้องไห้ฟูมฟาย “คุณหญิงคะ ดิฉันถูกคุณภูริชบังคับค่ะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจ!” “หุบปากนริศรา! เมื่อวานตอนที่แกสาดกาแฟใส่พื้นแล้วสั่งให้ฉันก้มลงไปเช็ด ฉันไม่เห็นว่าแกจะถูกบังคับตรงไหน!” คุณหญิงดุจดาวตอกกลับอย่างเลือดเย็น “คุณตำรวจคะ จัดการลากตัวพวกมันออกไปให้พ้นจากบริษัทของฉันเดี๋ยวนี้!”
VI. รุ่งอรุณใหม่ของสิริพัฒน์ กรุ๊ป
ตำรวจเข้าสวมกุญแจมือภูริชและนริศรา ลากตัวผู้บริหารจอมปลอมทั้งสองที่กำลังร้องโหยหวนออกไปจากห้องประชุม ท่ามกลางสายตาสมเพชของผู้ถือหุ้นทุกคน
คุณหญิงดุจดาวกวาดสายตามองทุกคนในห้องประชุม แววตาของเธอยังคงหนักแน่น “สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ คือบทเรียนราคาแพงของสิริพัฒน์ กรุ๊ป การเป็นผู้นำ ไม่ใช่การนั่งจิบไวน์อยู่บนยอดตึกแล้วหลับตาข้างหนึ่ง แต่คือการลงไปสัมผัสถึงรากฐานที่ค้ำจุนตึกหลังนี้เอาไว้”
เธอหันไปพยักหน้าให้มินตรา ที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องด้วยความงุนงง “และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป… มินตรา จะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าฝ่ายบัญชีคนใหม่ เพราะบริษัทของเรา ต้องการคนที่ซื่อสัตย์และกล้าหาญ มากกว่าคนเก่งที่ไร้จรรยาบรรณ”
มินตราร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตันใจ เธอก้มกราบแทบเท้าคุณหญิงดุจดาว ในขณะที่เสียงปรบมือจากคณะกรรมการบริหารดังกึกก้องไปทั่วห้อง
ไม้กวาดด้ามเก่าๆ ในมือของแม่บ้านวัย 60 ปี ไม่เพียงแต่กวาดขยะบนพื้นกระเบื้องให้สะอาดหมดจด… แต่มันยังได้กวาดล้างความชั่วร้าย และพลิกฟื้นจิตวิญญาณของบริษัทให้กลับมาสว่างไสวได้อีกครั้งอย่างสมบูรณ์แบบ!
