ของมหาเศรษฐีนีลับแห่งฟอร์บส์พาร์ค และจุดจบของสามีทรราช!
I. รอยจารึกแห่งความเจ็บปวดในคฤหาสน์หรู
เพียะ!
การฟาดด้วยเข็มขัดหนังวัวเส้นหนาครั้งแรก กระทบลงบนแผ่นหลังของฉันอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดแล่นริ้วทะลุผิวหนังจนแทบหยุดหายใจ ร่างของฉันทรุดลงไปกองกับพื้นพรมเปอร์เซียทอมือราคาหลักล้าน
จนกระทั่งวินาทีนั้น… วินาทีที่รสชาติคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก ฉันถึงได้ตระหนักความจริงข้อหนึ่งว่า ผู้ชายที่ฉันมอบความรักและยอมสละทุกอย่างให้ กำลังทุบตีฉันอย่างอำมหิต ภายในคฤหาสน์สุดหรูหราของเราซึ่งตั้งอยู่ใจกลาง “ฟอร์บส์พาร์ค” (Forbes Park) ย่านที่ดินที่แพงที่สุดซึ่งเต็มไปด้วยมหาเศรษฐี
“จำใส่กะโหลกของเธอเอาไว้ ดาริน!” เสียงของ “ธาม” สามีที่ภายนอกดูเป็นนักธุรกิจหนุ่มผู้แสนดี ตวาดลั่น ใบหน้าหล่อเหลาของเขาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและจองหอง “ที่นี่ฉันคือพระเจ้า! เธอเป็นแค่ผู้หญิงกาฝากที่ฉันเก็บมาเลี้ยง ถ้าฉันสั่งให้ซ้าย เธอต้องซ้าย ถ้าสั่งให้ขวา เธอต้องขวา!”
เพียะ! เพียะ! เพียะ!
เข็มขัดเส้นนั้นฟาดลงมาอย่างไม่ยั้งมือ… สิบครั้ง… สิบห้าครั้ง… จนกระทั่งครบ ยี่สิบครั้ง
แผ่นหลังของฉันเต็มไปด้วยรอยช้ำและเลือดที่ซึมผ่านเสื้อเชิ้ตสีขาว ธามโยนเข็มขัดทิ้งลงบนพื้นอย่างรังเกียจ ก่อนจะหยิบเช็คเงินสดใบหนึ่งปาใส่หน้าฉัน
“เซ็นใบหย่าซะ! แล้วเอาเศษเงินนี่ไสหัวออกไปจากชีวิตฉัน พรุ่งนี้ ‘รตี’ จะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ในฐานะนายหญิงคนใหม่ของฟอร์บส์พาร์ค ส่วนเธอ… กลับไปเป็นนังยาจกข้างถนนซะ!”
ฉันนอนนิ่งอยู่บนพื้น ปล่อยให้ความเงียบเข้าปกคลุมห้องกว้าง ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ไม่ก้มกราบวิงวอนขอความเมตตาอย่างที่เขาคาดหวัง ฉันเพียงแค่ใช้มือที่สั่นเทาดันตัวลุกขึ้น หยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงบนโต๊ะของเขามาเซ็นชื่อลงบนใบหย่าอย่างไม่ลังเล
“ขอบคุณสำหรับเข็มขัด 20 ทีนะธาม…” ฉันกระซิบเสียงเย็นเยียบ “มันช่วยปลุกฉันให้ตื่นจากฝันร้ายได้ดีทีเดียว”
ฉันเดินหลังตรงออกจากคฤหาสน์หลังนั้นโดยไม่หันกลับไปมอง ธามแค่นหัวเราะตามหลัง คิดว่าเขาคือผู้ชนะที่ได้เขี่ยภรรยาไร้ค่าทิ้ง… แต่สิ่งที่เขาไม่เคยรู้เลยก็คือ ยี่สิบแส้ที่เขาฟาดลงมา ได้ทำลายอนาคตและชีวิตของเขาจนป่นปี้ไปแล้ว!
II. การตื่นขึ้นของมหาเศรษฐีนีลับ
ทันทีที่ฉันเดินพ้นประตูรั้วเหล็กดัดของคฤหาสน์ รถโรลส์รอยซ์ แฟนทอม (Rolls-Royce Phantom) สีดำสนิทสองคันก็แล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทอย่างนุ่มนวล บอดี้การ์ดในชุดสูทรีบก้าวลงมาเปิดประตูรถให้ฉัน พร้อมกับ “คุณวิเชียร” ทนายความและผู้ช่วยส่วนตัวที่โค้งคำนับอย่างนอบน้อม
“นายหญิงครับ… พวกเรามารับท่านกลับสู่โลกของท่านแล้วครับ”
ฉันก้าวขึ้นรถ ลอกคราบ ‘ดาริน ภรรยาผู้แสนอ่อนแอและยากจน’ ทิ้งไปจนหมดสิ้น ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ฉันซ่อนตัวตนที่แท้จริงเพื่อค้นหารักแท้ ฉันอยากรู้ว่าธามรักฉันที่ตัวตนหรือเงินทอง แต่สุดท้ายสันดานดิบของเขาก็เผยออกมา
ธามคิดว่าบริษัทอสังหาริมทรัพย์ของเขายิ่งใหญ่คับฟ้า… แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่า ฉันคือประธานกรรมการบริหารลับของ “ดีอาร์ คอร์ปอเรชั่น” (DR Corporation) กองทุนข้ามชาติยักษ์ใหญ่ที่เป็นท่อน้ำเลี้ยงหลัก คอยพยุงบริษัทที่ใกล้จะล้มละลายของเขามาตลอดหลายปี!
“คุณวิเชียร…” ฉันเอนหลังพิงเบาะหนังแท้ ดวงตาฉายแวววาวโรจน์ดั่งนางพญา “อายัดวงเงินกู้ของบริษัทธามทั้งหมด ยกเลิกสัญญาคู่ค้าทุกฉบับ และกว้านซื้อหนี้เสียของเขามาไว้ในมือเราให้หมด… ภายในสามวัน ฉันต้องการให้ผู้ชายคนนั้นไม่เหลือแม้แต่ที่ซุกหัวนอน”
“รับทราบครับ นายหญิง”
III. กับดักที่ถูกปิดตาย
สามวันต่อมา ข่าวใหญ่สะเทือนวงการธุรกิจก็ระเบิดขึ้น บริษัทของธามถูกฟ้องร้องข้อหาผิดนัดชำระหนี้ หุ้นดิ่งลงเหว ธนาคารทุกแห่งปฏิเสธการปล่อยกู้ ธามวิ่งเต้นหัวซุกหัวซุน สภาพของเขาอิดโรยราวกับคนบ้า จนกระทั่งผู้ช่วยของเขานำข่าวดี(ที่จอมปลอม) มาบอก
“บอสครับ! มีกองทุนใหญ่ระดับโลก ‘ดีอาร์ คอร์ปอเรชั่น’ สนใจจะซื้อกิจการของเราเพื่ออุ้มหนี้ทั้งหมดครับ พวกเขาเชิญบอสไปเซ็นสัญญาที่สำนักงานใหญ่บ่ายนี้เลยครับ!”
ธามเหมือนได้เกิดใหม่ เขารีบสวมสูทตัวเก่ง ควงแขน ‘รตี’ เมียน้อยที่เพิ่งเลื่อนขั้น หวังจะไปอวดบารมีและเซ็นสัญญาเพื่อกอบกู้หน้าตาของตัวเอง
เมื่อธามและรตีเดินกร่างเข้ามาในห้องประชุมกระจกบานใหญ่ชั้นบนสุดของตึกระฟ้า พวกเขาคาดหวังจะได้พบกับนักลงทุนชาวต่างชาติที่ใส่สูทผูกไทด์ แต่ทว่า… เก้าอี้ประธานที่หันหลังให้พวกเขา กลับหมุนกลับมาช้าๆ
“ยินดีต้อนรับสู่โลกของฉันค่ะ อดีตสามี”
ฉันนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ประธาน สวมชุดสูทสั่งตัดจากปารีส เครื่องเพชรบนคอและข้อมือส่องประกายระยิบระยับ รอยช้ำบนแผ่นหลังถูกซ่อนไว้อย่างมิดชิด แต่รอยยิ้มเย็นเยียบของฉันเปิดเผยอย่างชัดเจน
“ด-ดาริน! เธอเข้ามาทำบ้าอะไรที่นี่! รปภ. ไปไหนหมด มาลากนังผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้ออกไปเดี๋ยวนี้!” ธามตวาดลั่น ใบหน้าซีดเผือด
ทนายวิเชียรที่ยืนอยู่ข้างฉันกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “ระวังคำพูดด้วยครับคุณธาม! ท่านนี้คือ คุณดาริน ประธานกรรมการบริหารสูงสุดและผู้ถือหุ้นใหญ่ของ ดีอาร์ คอร์ปอเรชั่น… และในตอนนี้ ท่านคือ ‘เจ้าหนี้’ รายเดียวที่จะชี้ชะตาชีวิตของคุณ!”
IV. การชำระแค้นอันแสนหอมหวาน
“ม-ไม่จริง… เป็นไปไม่ได้…” ธามเข่าอ่อน ทรุดลงไปกองกับพื้นห้องประชุม รตีที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับเอามือปิดปาก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อกสุดขีด
“เธอเป็นแค่นังเด็กกำพร้าจนๆ… จะเป็นมหาเศรษฐีได้ยังไง!” ธามละล่ำละลัก
ฉันลุกขึ้นยืน ก้าวเดินช้าๆ เข้าไปหาผู้ชายที่เคยวางอำนาจเหนือฉัน
“คนโง่อย่างคุณคงมองเห็นแต่เปลือกสินะ… ตลอดห้าปีที่ฉันทนให้คุณกดขี่ ทนให้คุณเอาเมียน้อยเข้ามาหยามเกียรติ ฉันแอบพยุงบริษัทเน่าๆ ของคุณด้วยเงินทุนของฉันมาตลอด แต่รางวัลที่ฉันได้ คือการถูกคุณฟาดด้วยเข็มขัด 20 ครั้ง!”
ฉันโยนเอกสารปึกใหญ่ใส่หน้าเขา
“นี่ไม่ใช่สัญญาซื้อกิจการธาม… แต่มันคือ ‘หมายศาล’ ฟ้องล้มละลาย ยึดทรัพย์สินทุกอย่างของคุณ รวมถึงคฤหาสน์ที่ฟอร์บส์พาร์คนั่นด้วย! อ้อ… แล้วก็มีหมายจับคดีฉ้อโกงและทำร้ายร่างกายที่ตำรวจกำลังรออยู่ข้างล่าง”
“ดาริน! ผมขอโทษ! ผมมันตาบอด ผมผิดไปแล้ว!”
ธามผู้เย่อหยิ่งคลานเข่าเข้ามาพยายามจะกอดขาฉัน น้ำตาของเขาไหลพรากราวกับสุนัขจนตรอก รตีเห็นท่าไม่ดีรีบสะบัดมือธามทิ้งแล้ววิ่งหนีออกจากห้องประชุมไปอย่างเอาตัวรอด ทิ้งให้ชายที่หมดตัวต้องเผชิญกรรมเพียงลำพัง
ฉันถอยหลังหนีด้วยความขยะแขยง มองดูความพินาศของเขาด้วยความสะใจที่ลึกซึ้ง
“เก็บน้ำตาของแกไว้ไปร้องในคุกเถอะธาม… ยี่สิบครั้งที่แกตีฉัน ฉันจะตอบแทนให้แกยี่สิบเท่า ด้วยการให้แกชดใช้กรรมในกรงขังไปจนวันตาย!”
ฉันสะบัดหน้าเดินออกจากห้องประชุม ปล่อยให้เสียงโหยหวนของชายที่เคยเรียกตัวเองว่าพระเจ้าแห่งฟอร์บส์พาร์ค ดังก้องสะท้อนไปมาอย่างไร้ความหมาย… การล้างแค้นสิ้นสุดลงแล้ว และชีวิตใหม่ของมหาเศรษฐีนีที่แท้จริง เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างสง่างาม!
