และอุ้มทายาทสายเลือดทรยศมาเหยียบย่ำฉันถึงในบ้าน!
I. งูพิษในคราบเด็กสาวผู้ใสซื่อ
ฉันชื่อ “พิมดาว” นักธุรกิจหญิงผู้เพียบพร้อมทั้งฐานะและหน้าตา ฉันแต่งงานกับ “กฤต” ผู้ชายที่ดูภายนอกแสนจะอบอุ่นและรักครอบครัว ชีวิตคู่ของเราดูเหมือนจะสมบูรณ์แบบ ขาดก็เพียงแค่ “ลูก” ที่เราพยายามมาหลายปีแต่ก็ยังไม่สมหวัง
เมื่อห้าปีก่อน ฉันได้รับ “ฟ้า” เด็กสาววัยสิบแปดปีจากต่างจังหวัดเข้ามาทำงานในบ้าน ฟ้าเป็นเด็กกำพร้า หน้าตาจิ้มลิ้ม ดูใสซื่อและเจียมตัว ด้วยความที่ฉันเป็นคนขี้สงสารและไม่มีน้องสาว ฉันจึงเอ็นดูฟ้าเป็นพิเศษ ฉันไม่เคยให้ฟ้าทำงานหนักเยี่ยงคนรับใช้ทั่วไป ฉันส่งเสียให้เธอเรียนจนจบปริญญา ซื้อเสื้อผ้าดีๆ ให้ใส่ และอนุญาตให้เธอร่วมโต๊ะอาหารกับเราในบางครั้ง ฉันรักและไว้ใจเธอดุจน้องสาวแท้ๆ
“ฟ้าจะไม่มีวันลืมพระคุณของคุณพิมเลยค่ะ ฟ้าจะตอบแทนความใจดีของคุณพิมไปจนตาย” นั่นคือคำพูดที่ฟ้ามักจะพร่ำบอกฉันพร้อมกับน้ำตาแห่งความตื้นตัน
แต่ฉันไม่เคยรู้เลยว่า… คำว่า “ตอบแทน” ของเธอ คือการแทงข้างหลังฉันอย่างเลือดเย็นที่สุด
II. การลาออกที่แฝงไปด้วยความลับ
เวลาผ่านไป ฟ้าเติบโตเป็นหญิงสาวที่สวยสะพรั่ง วันหนึ่งเธอมาขออนุญาตลาออกและกลับไปอยู่บ้านเกิดที่ต่างจังหวัด โดยอ้างว่าต้องไปดูแลญาติผู้ใหญ่ที่ล้มป่วยหนัก ฉันมอบเงินก้อนใหญ่ให้เธอไปตั้งตัวด้วยความห่วงใย ส่วนกฤต สามีของฉัน ในช่วงนั้นเขาก็มักจะอ้างว่าต้องบินไป “ดูงาน” ที่ต่างจังหวัดบ่อยๆ ซึ่งฉันก็ไม่เคยระแวงเลยแม้แต่น้อย
หนึ่งปีครึ่งต่อมา ฟ้ากลับมาปรากฏตัวที่หน้าคฤหาสน์ของฉันอีกครั้ง… พร้อมกับเด็กทารกผู้ชายวัยหกเดือนในอ้อมอก
ฟ้าร้องไห้สะอึกสะอื้น เล่าว่าเธอถูกผู้ชายหลอกจนตั้งท้องแล้วทิ้งไป เธอไม่มีที่ไปและไม่มีเงินเลี้ยงลูก ฉันที่จิตใจอ่อนไหวเรื่องเด็กอยู่แล้ว จึงรับฟ้าและ “น้องตะวัน” เข้ามาอยู่ในบ้านทันที ฉันช่วยเลี้ยงดูเด็กคนนั้นด้วยความรัก ซื้อของเล่นและเสื้อผ้าแพงๆ ให้ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่า… แววตาของกฤตเวลาที่มองน้องตะวันนั้น มันไม่ใช่แววตาของเจ้านายที่มองลูกคนรับใช้ แต่มันคือแววตาของ “พ่อ” ที่มองสายเลือดของตัวเอง!
III. ความจริงที่ซ่อนอยู่หลังบานประตู
ความลับไม่มีในโลก… วันนั้นฉันมีคิวต้องบินไปประชุมที่ต่างประเทศ แต่เพราะลืมเอกสารสำคัญไว้ในห้องทำงาน ฉันจึงให้คนขับรถวนกลับมาที่บ้านในตอนบ่าย คฤหาสน์เงียบสงัด ฉันเดินขึ้นบันไดไปเงียบๆ จนกระทั่งเดินผ่านห้องนอนของฟ้าที่เปิดแง้มอยู่เล็กน้อย
เสียงหยอกล้อของเด็กทารกดังออกมา ตามด้วยเสียงพูดคุยที่ทำให้โลกทั้งใบของฉันหยุดหมุน
“กฤตคะ เมื่อไหร่คุณจะหย่ากับคุณพิมสักที ฟ้าไม่อยากให้ลูกของเราต้องเกิดมาเป็นแค่ลูกเมียน้อย ลูกคนรับใช้อีกแล้วนะคะ” เสียงของฟ้า ผู้หญิงที่ฉันรักเหมือนน้องสาว กระซิบออดอ้อน “ใจเย็นๆ สิฟ้า ตอนนี้พิมเขากำลังทำเรื่องโอนหุ้นบริษัทส่วนของเขามาเป็นชื่อร่วมกับผมอยู่ ถ้าผมได้หุ้นนั่นมาเมื่อไหร่ ผมจะหาเรื่องหย่าและไล่เขาออกไปทันที ถึงตอนนั้น ทั้งคฤหาสน์นี้และเงินทั้งหมด ก็จะเป็นของฟ้ากับลูกของเราไงครับ” เสียงของกฤต ชายที่ฉันนอนกอดทุกคืน ตอบกลับพร้อมกับเสียงจูบ
ขาทั้งสองข้างของฉันสั่นจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น ลมหายใจสะดุดอยู่คอหอย… ผู้ชายที่ฉันรักที่สุด กับเด็กสาวที่ฉันชุบเลี้ยงมากับมือ พวกเขาลอบคบชู้กันมาเป็นปีๆ และเด็กทารกที่ฉันช่วยอุ้มชู ก็คือ “ลูกชู้” ที่เกิดจากการทรยศหักหลัง!
ฉันยกมือขึ้นปิดปากเพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกไป ฉันไม่ได้พังประตูเข้าไปด่าทอหรือตบตี ฉันถอยหลังกลับลงมาจากคฤหาสน์อย่างเงียบเชียบที่สุด… พวกเขาอยากได้สมบัติของฉันงั้นเหรอ? ได้… ฉันจะจัดงานฉลองที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต!
IV. แผนการของราชินีที่ถูกหักหลัง
ฉันเก็บความแค้นทั้งหมดไว้ภายใต้รอยยิ้มที่แสนหวาน ฉันแอบเก็บเส้นผมของกฤตและน้องตะวันไปตรวจ DNA จนได้ผลยืนยันทางสายเลือด 99.99% ฉันจ้างนักสืบเอกชนตามสืบเส้นทางการเงิน จนพบว่ากฤตแอบยักยอกเงินบริษัทของฉันไปซื้อคอนโดหรูและโอนเงินเข้าบัญชีของฟ้าทุกเดือน
ฉันติดต่อทนายความส่วนตัว จัดการร่างเอกสารฟ้องหย่าและฟ้องชู้ พร้อมทั้งอายัดบัญชีร่วมและระงับการโอนหุ้นทั้งหมดอย่างลับๆ ฉันใช้เวลาเตรียมการอยู่หนึ่งเดือนเต็ม โดยที่กฤตและฟ้ายังคงแสดงละครเป็นสามีแสนดีและน้องสาวผู้น่าสงสารอย่างแนบเนียน
V. ของขวัญชิ้นสุดท้ายกลางงานเลี้ยง
และแล้ววันเกิดอายุครบ 35 ปีของกฤตก็มาถึง ฉันจัดงานเลี้ยงอย่างหรูหราที่ริมสระน้ำของคฤหาสน์ แขกเหรื่อซึ่งเป็นนักธุรกิจระดับแนวหน้าและญาติผู้ใหญ่ของกฤตมาร่วมงานกันอย่างคับคั่ง กฤตยืนยิ้มกริ่มรับคำอวยพร โดยมีฉันยืนเคียงข้าง และมีฟ้ายืนอุ้มลูกหลบมุมอยู่เงียบๆ แสร้งทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัว
เมื่อถึงเวลาตัดเค้ก ฉันก้าวขึ้นไปบนเวที คว้าไมโครโฟนมาถือไว้ “สวัสดีค่ะแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน วันนี้เป็นวันเกิดของสามีที่รักของพิม พิมมี ‘ของขวัญชิ้นพิเศษ’ ที่เตรียมไว้ให้เขาโดยเฉพาะ ขอเชิญทุกท่านรับชมที่หน้าจอโปรเจกเตอร์ได้เลยค่ะ”
กฤตยิ้มกว้าง คิดว่าฉันคงเตรียมพรีเซนเทชั่นหวานซึ้งหรือประกาศมอบหุ้นบริษัทให้เขา แต่เมื่อภาพบนหน้าจอฉายขึ้น รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้างทันที!
ภาพบนจอไม่ใช่รูปคู่ของเรา แต่เป็น ใบรับรองผลตรวจ DNA ที่ระบุชื่อกฤตและเด็กชายตะวันว่าเป็นพ่อลูกกัน ตามด้วยภาพถ่ายสลิปการโอนเงินนับล้านบาทจากบัญชีกฤตไปให้ฟ้า และปิดท้ายด้วย คลิปเสียงสนทนา ในห้องนอนที่ฉันแอบนำเครื่องบันทึกเสียงไปซ่อนไว้!
“เมื่อไหร่คุณจะหย่ากับคุณพิมสักที…” “ถ้าผมได้หุ้นนั่นมาเมื่อไหร่ ผมจะหาเรื่องหย่าและไล่เขาออกไปทันที…”
เสียงสนทนาที่ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณงาน ทำเอาแขกทุกคนเบิกตากว้างและส่งเสียงฮือฮา ญาติผู้ใหญ่ของกฤตหน้าซีดเผือด ส่วนกฤตและฟ้า ยืนตัวสั่นเทาราวกับลูกนกตกน้ำ ใบหน้าของพวกเขาไม่มีสีเลือดเหลืออยู่เลย
VI. จุดจบของงูพิษและคนทรยศ
“พ-พิม… นี่มันอะไรกัน มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด!” กฤตละล่ำละลัก พยายามจะวิ่งขึ้นมาบนเวที แต่ถูกบอดี้การ์ดของฉันห้ามไว้
ฟ้าอุ้มลูกร้องไห้โฮ ทรุดตัวลงคุกเข่าอ้อนวอน “คุณพิมคะ! ฟ้าขอโทษ! ฟ้าไม่ได้ตั้งใจ คุณกฤตเขาบังคับฟ้า ฟ้าผิดไปแล้ว!”
ฉันเดินลงจากเวที เข้าไปหยุดยืนตรงหน้าผู้หญิงที่ฉันเคยคิดว่าเป็นน้องสาว “อย่ามาโยนความผิดให้กันเลยฟ้า… พวกเธอสองคนมันก็ศีลเสมอกัน ทั้งร่าน ทั้งเนรคุณ ฉันให้ข้าว ให้น้ำ ให้การศึกษา แต่พวกเธอกลับรวมหัวกันมาแว้งกัดฉันถึงในบ้าน!”
ฉันปา ‘หมายศาลฟ้องหย่าและฟ้องเรียกค่าทดแทนจากชู้’ ใส่หน้าพวกเขาทั้งสองคน “กฤต… หุ้นที่นายอยากได้ นายจะไม่มีวันได้เห็นมันแม้แต่เซนต์เดียว และเตรียมตัวไปสู้คดีข้อหายักยอกทรัพย์บริษัทของฉันด้วย ส่วนเธอ ฟ้า… เงินที่ฉันให้ไป รวมถึงคอนโดที่กฤตแอบซื้อให้เธอ ฉันฟ้องอายัดไว้หมดแล้ว คืนนี้พวกเธอสองคน เก็บเสื้อผ้าแล้วไสหัวออกไปจากบ้านของฉันซะ!”
กฤตพยายามจะเกาะขาฉันอ้อนวอน แต่ฉันสะบัดออกอย่างรังเกียจ “รปภ.! ลากตัวขยะสองชิ้นนี้ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!”
แขกในงานต่างพากันมองพวกเขากระเด็นออกจากคฤหาสน์ด้วยแววตาสมเพชและรังเกียจ ไม่มีใครเห็นใจคนที่หักหลังผู้มีพระคุณ กฤตต้องสูญเสียทั้งหน้าที่การงานและอนาคต ส่วนฟ้าที่คิดว่าจะได้เป็นคุณนายตกถังข้าวสาร กลับต้องหอบลูกกลับไปใช้ชีวิตอย่างยากลำบากและโดนตราหน้าว่าเป็นเมียน้อยทรยศ
สำหรับฉัน… แม้หัวใจจะบอบช้ำ แต่ฉันก็เข้มแข็งพอที่จะตัดเนื้อร้ายทิ้งไป การให้อภัยไม่ได้แปลว่าต้องยอมโง่ และรอยยิ้มของฉันในวันรุ่งขึ้น ก็เป็นรอยยิ้มที่งดงามและทรงพลังยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา!
